Χωρίς άλλα σχόλια, το επώνυμο άρθρο που δημοσιεύουμε σήμερα τα λέει όλα:
"Οι τεχνολογικές και οικονομικές εξελίξεις δείχνουν πως δεν υπάρχει
κανένας απολύτως λόγος να τσιμεντάρουμε και τις βουνοκορφές. Αειφορία σημαίνει
να κρατήσουμε τουλάχιστον τα βουνά μας ελεύθερα για τους κτηνοτρόφους, τους δασεργάτες,
τους εκδρομείς και να τα παραδώσουμε «αναξιοποίητα» στις επόμενες γενιές. Το
τσιμεντάρισμα και των βουνών, για να βάλουμε αιολικά, μόνο αειφορία δεν
είναι!"
Η εικόνα είναι απ' το Κόκκινο Καμίνι, ταιριάζει απόλυτα.
Χρήστος Ι. Κολοβός
Δρ Μηχανικός Μεταλλείων –
Μεταλλουργός Μηχανικός ΕΜΠ
τ. Διευθυντής Κλάδου Μεταλλευτικών
Μελετών & Έργων ΔΕΗ ΑΕ/Λιγνιτικό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας
Μέλος Περιφερειακής Επιτροπής
Διαβούλευσης Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας
Στις 15/4/2019 η Ρυθμιστική Αρχή
Ενέργειας (ΡΑΕ) έκανε νέα ηλεκτρονική δημοπρασία για ~455,56 MW νέων αιολικών
& φωτοβολταϊκών (Φ/Β). Προσφέρθηκαν 7 έργα Φ/Β και μόνο ένα αιολικό[1].
Η εξέλιξη αυτή είναι απολύτως συμβατή με όσα συμβαίνουν στη Γερμανία: μετά από
μια 20ετή περίοδο αδρών επιδοτήσεων για ραγδαία ανάπτυξη αιολικών και Φ/Β,
μόλις διακόπηκαν οι επιδοτήσεις και ξεκίνησαν οι δημοπρασίες, στους κοινούς
διαγωνισμούς τα Φ/Β υπερτερούν συντριπτικά των αιολικών. Συγκεκριμένα:
- στις 12/4/2018 η Ομοσπονδιακή
Υπηρεσία Δικτύων Bundesnetzagentur ανακοίνωσε[2] πως στον 1ο
κοινό διαγωνισμό για αιολικά και Φ/Β, για ζητούμενη ισχύ 200MW δόθηκαν συνολικά 54 προσφορές για
395MW κι έγιναν δεκτές 32 προσφορές για
210MW, που ήταν
όλες μόνο για Φ/Β,
- στις 19/11/2018 η Bundesnetzagentur
ανακοίνωσε[3] τα αποτελέσματα για το 2ο κοινό διαγωνισμό, για 200MW
ισχύος από αιολικά & Φ/Β. Δόθηκαν 50 προσφορές για 307MW, που αφορούσαν
σχεδόν στο σύνολο Φ/Β συστήματα, μόλις μια προσφορά υπήρχε για χερσαία αιολικά.
Έγιναν δεκτές 36 προσφορές για 201MW, όλες για Φ/Β.
- και στις 18/4/2019 η
Bundesnetzagentur ανακοίνωσε[4] τα αποτελέσματα για έναν ακόμη κοινό
διαγωνισμό, για 200MW ισχύος από αιολικά & Φ/Β. Υποβλήθηκαν 109 προσφορές
για 719,593MW,
αποκλειστικά για Φ/Β! Έγιναν τελικά δεκτές 18 προσφορές για 210,841MW.
Στη Γερμανία πάνω από 1000
οργανώσεις πολιτών αντιτίθενται στην περαιτέρω επέκταση των αιολικών, ακόμα και
πολιτικό κόμμα δημιούργησαν (FREiER HORIZONT στο Μεκλεμβούργο). Στη Βαυαρία οι
ανεμογεννήτριες είναι τόσο ανεπιθύμητες, που ο Δήμος του Μονάχου εγκαθιστά
ανεμογεννήτριες στη Νορβηγία, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων απ’ τους
Νορβηγούς. Στην Πολωνία, οι αντιδράσεις των πολιτών για τα αιολικά οδήγησαν την
εκεί κυβέρνηση να ανακοινώσει πρόσφατα Εθνικό Ενεργειακό Σχεδιασμό χωρίς νέα
χερσαία αιολικά[5].
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα τελευταία
δημοσιευμένα στοιχεία από ΛΑΓΗΕ & ΔΕΔΔΗΕ, έχουμε ήδη εγκαταστήσει 2.968,4MW αιολικών (2.663,17MW στο Διασυνδεμένο Σύστημα μέχρι
2/2019 και 305,23MW στα Μη Διασυνδεμένα Νησιά μέχρι 12/2018), ενώ ήδη
υπάρχουν κι άλλα που κατασκευάζονται, έχοντας ξεσηκώσει την αντίδραση πολιτών
με πολυάριθμες προσφυγές στο ΣτΕ. Με τη ζήτηση ρεύματος να κυμαίνεται χονδρικά
από 2-3 μέχρι 8-9 χιλ. MW, έχουμε ήδη πολλά αιολικά.
Το ευρύ κοινό, μάλλον και το ΣτΕ,
αγνοεί πως, λόγω της έντονης μεταβλητότητας των ανέμων, τα αιολικά είναι ο πλέον αναξιόπιστος τρόπος ηλεκτροπαραγωγής: ο
ΑΔΜΗΕ στις μελέτες του για την επάρκεια ισχύος λαμβάνει την αξιοπιστία τους
10%, ενώ σε Βρετανία, Γερμανία, Δανία έχει παρατηρηθεί αξιοπιστία ισχύος της
τάξης του 1-2%. Πρακτικά δηλαδή, πληρώνουμε 3000MW για να είμαστε σίγουροι πως θα έχουμε 300MW (κατά τον ΑΔΜΗΕ) ή 30-60MW με όσα παρατηρούνται σε άλλες χώρες. Ή, πιο «λαϊκά»,
σαν να αγοράζουμε μια νταλίκα για να μεταφέρουμε ένα τελάρο τομάτες. Εύλογο;
Προφανώς όχι!
Προκειμένου να καλύπτεται η
αναξιοπιστία, απαιτείται να υπάρχει συνεχής εφεδρεία από άλλες πηγές, κατά
κανόνα καίγοντας φυσικό αέριο. Ωστόσο, επειδή ...