Με μια λιτή ανακοίνωση χθες το Υπουργείο Ενέργειας μας
πληροφόρησε ότι "το τμήμα του κοιτάσματος της Βεύης, το
οποίο έχει παραχωρηθεί με αδιαφανείς διαδικασίες σε ιδιώτες χωρίς διεθνή
διαγωνισμό, θα επαναπροκηρυχθεί με νόμιμο τρόπο". Πάνω από δυο χρόνια απ' την
ανάληψη της διακυβέρνησης απ' τον Σύριζα, και τρεις Υπουργούς Ενέργειας
αργότερα, μάθαμε επιτέλους πως "οι διαδικασίες ήταν αδιαφανείς" και
πως έπρεπε να προκηρυχθεί "διεθνής διαγωνισμός". Έλεος!!!
Πρώτα απ' όλα, δεν πρόκειται για "κοίτασμα",
όπως παραπλανητικά αναφέρει το Δελτίο Τύπου. Πρόκειται για ήδη ανοικτό
λιγνιτωρυχείο, που λειτούργησε επί περίπου 65 χρόνια. Άλλο πράγμα ένα ήδη
ανοικτό λιγνιτωρυχείο κι εντελώς άλλο πράγμα ένα απλό κοίτασμα, όπως π.χ. το
κοίτασμα της Δράμας. Αλλά υπάρχουν άραγε σύμβουλοι στο ΥΠΕΝ που ν' αντιλαμβάνονται τη
διαφορά; Μάλλον αμφίβολο!
Δεύτερον, από πουθενά δεν προκύπτει υποχρέωση για
"διεθνή" διαγωνισμό: ούτε απ' το Μεταλλευτικό Κώδικα προβλέπεται ούτε
η Κομισιόν μάθαμε να είχε μέχρι τώρα κάποια αντίρρηση. Η θιγόμενη εταιρεία ανακοίνωσε χθες πως "επιλέχθηκε ως ανάδοχος, με ομόφωνη απόφαση
πενταμελούς επιτροπής στην οποία συμμετείχαν εγνωσμένης αξίας καθηγητές
πανεπιστημίου, μετά από Διεθνή διαγωνισμό στον οποίο συμμετείχαν 14 ελληνικοί
και ξένοι όμιλοι". Μόνο που απ' την ανακοίνωση το Φεβρουάριο 2010 δεν προκύπτει
ακριβώς διεθνής διαγωνισμός, προκύπτει ότι "το Υπουργείο Περιβάλλοντος,
Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής προτίθεται να προχωρήσει σε απευθείας σύμβαση
για τη εκμίσθωσή του, σύμφωνα με το άρθρο 144 παρ. 3 του Μεταλλευτικού Κώδικα".
Η Πρόσκληση είχε σταλεί για δημοσίευση στην Εφημερίδα της ΕΕ, αλλά αυτό από
μόνο του συνιστά διεθνή διαγωνισμό; Όταν δεν ζητούσε προσφορές διαγωνισμού,
αλλά "αιτήσεις εκδήλωσης ενδιαφέροντος"; Εντός 35 κι όχι 52
ημερών, που είναι η συνήθης προθεσμία για μεγάλα έργα; Εκτός κι αν ο Σταθάκης το έριξε από μόνος του στο τραπέζι των
διαπραγματεύσεων της 2ης αξιολόγησης, προσφέροντας το "κοίτασμα" στους δανειστές.
Αν ο Σύριζα θεωρούσε πως
έπρεπε να επαναπροκηρυχθεί ο διαγωνισμός "με νόμιμο τρόπο", έπρεπε να
το έχει κάνει στις αρχές του 2015, διαφορετικά έπρεπε να προχωρήσει με την
ανάθεση στους ιδιώτες κι αυτό είναι κάτι που είχα την ευκαιρία να το επισημάνω πολύ νωρίς στο Λαφαζάνη,
τόσο γραπτά στο ιστολόγιο, όπου έγραφα για "καθαρές λύσεις", όσο και προφορικά, καθώς τότε ήταν που το Iskra.gr
ενδιαφέρθηκε και αναδημοσίευσε το "Για ποιο λόγο ο Ντάισελμπλουμ ακύρωσε τις ιδιωτικοποιήσεις
ενεργειακών εταιρειών στην Ολλανδία;"
Το ζητούμενο ήταν, είναι και θα είναι πάντα να
δουλέψει επιτέλους η Βεύη, ένα λιγνιτωρυχείο που ήταν ανέκαθεν ιδιωτικό, απ'
την πολύ μακρινή πια δεκαετία του 1930. Ένα λιγνιτωρυχείο που ο τρόπος
λειτουργίας του τα τελευταία χρόνια απέδειξε με τον καλύτερο τρόπο ότι ο
λιγνίτης είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να εμπλέκονται ιδιώτες όταν χρησιμοποιείται
σε μεγάλες ποσότητες για ηλεκτροπαραγωγή. Και το ίδιο βεβαίως έχει καταφέρει ν' αποδείξει και το άλλο κοντινό
ιδιωτικό λιγνιτωρυχείο, αυτό της Αχλάδας.
Δυστυχώς ο Λαφαζάνης είχε άλλες προτεραιότητες, με τη
διάσπαση του Σύριζα τον χάσαμε νωρίς και μας προέκυψε στη διαδοχή ο Σκουρλέτης.
Ένας Υπουργός Ενέργειας που θυμήθηκε να επισκεφθεί το λιγνίτη μια μέρα πριν τον
ανασχηματισμό και τη μετακίνησή του στο Υπουργείο Εσωτερικών. Ένας Υπουργός
Ενέργειας που αγνόησε επιδεικτικά την επαναλειτουργία της
Βεύης, καθώς είχε βεβαίως ως προτεραιότητα να φέρει πιο κοντά τον "εθνικό στόχο" της Μπιρμπίλη και το να
μοιράζει "χάντρες και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς".
Κι έπειτα μας προέκυψε ο Σταθάκης, ένας Υπουργός που τον
υποδεχτήκαμε μ' ανακούφιση, καθώς όσο ήταν στην αντιπολίτευση, το
Μάρτιο 2014, μας τα 'λεγε πολύ καλά για την ηλεκτροδότηση της
χρεοκοπημένης χώρας. Δυστυχώς ο Σταθάκης αποδείχθηκε μια απ' τα ίδια, είναι ο
Υπουργός που δέχτηκε να παζαρέψει το ξεπούλημα λιγνιτικών μονάδων. Και χθες μας
πληροφόρησε πως "κατόπιν ενεργειών του" το λιγνιτωρυχείο της Βεύης
ΔΕΝ πρόκειται να ξαναδουλέψει, καθώς η λαϊκή σοφία το λέει ξεκάθαρα, "όποιος
δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει", κάνει
ξανά διαγωνισμό για τη Βεύη όποιος δεν θέλει να γίνει η Μελίτη 2 και
παρεμπιπτόντως, αν γίνεται, να ...























