Τον
περασμένο Δεκέμβριο, με αφορμή την τοποθέτησή του σε ημερίδα με τίτλο
"Μετάβαση της Ελλάδας και της Δυτικής Μακεδονίας ειδικότερα σε μια
μετα-λιγνιτική εποχή – προκλήσεις και δυνατότητες", ο υπεύθυνος του Τομέα
Ενέργειας του Ποταμιού Γιώργος Μπάλλας είχε αναρτήσει άρθρο όπου η άποψη ήταν και ξεκάθαρη και
τονισμένη: "χάραξη
ενεργειακής πολιτικής χωρίς το Λιγνίτη δεν υφίσταται. Και όταν μιλάμε για λιγνίτη μιλάμε για την Δημόσια
Επιχείρηση Ηλεκτρισμού". Και πιο κάτω συμπλήρωνε: "Όμως η χώρα και η ΔΕΗ δεν θα πρέπει να μείνουν στο
παρελθόν, αλλά να κοιτάξουν μπροστά και να σχεδιάσουν μια λιγνιτική πολιτική
προς όφελος και της τοπικής κοινωνίας αλλά και της ελληνικής οικονομίας.
Ο ελληνικός λιγνίτης αποτελεί ένα πολύ φθηνό καύσιμο για την εγχώρια αγορά
που θα πρέπει να αξιοποιηθεί αναλόγως με δεδομένο τη δύσκολη οικονομική
συγκυρία που αντιμετωπίζουμε. Με τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών και σε
συνεργασία με τα αξιόλογα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της περιοχής, μπορούμε
να συνδέσουμε την έρευνα που γίνεται σε αυτά με την βέλτιστη αξιοποίηση του
λιγνιτικού μας δυναμικού."
Αυτές τις
θέσεις τις είχα σχολιάσει πέρυσι, καθώς έδιναν βάση για
συζήτηση και συνεννόηση. Με κατάπληξη όμως είδα τώρα την "παρουσίαση της Λενιώς Μυριβήλη στην Διακαναλική με τους
Οικονομικούς Εμπειρογνώμονες του Ποταμιού", όπου ούτε λίγο ούτε
πολύ μας λέει πως ...













